نظر به درخواست تعدادی از همشهریان عزیز در طی زمان فعالیت این وبلاگ ،مبنی بر قرار دادن عکس های قدیمی از باروق و همشهریان عزیزی که امروزه در میان ما نیستند ولی یادشان در دلهای ماست و دیدن تصاویر آنها خاطراتی را در ما زنده می کند و نیز ماندگاری تصاویر این عزیزان ، از این به بعد هر از چند گاهی ( و حتی الامکان روز های پنجشنبه جهت نثار فاتحه )تصاویری از آنها درج خواهم کرد و منتظر دریافت تصاویر قدیمی از همشهریان عزیز برای درج می باشم. تصویر هفته اول: از راست به چپ: مرحومین : 1 –قربان نوری-2-محمد علی منصوبی-3-محمد حسین مهاجر-4- محمود برزگر- 5- حاج جعفر خلیل نژاد -6 قربان شفیعی

در عرصه خوراک هم مواردی چون خرید، مصرف و طبخ غذا و تنوع غذایی و وسایل مرتبط با خوراک دچار تغییرات زیادی شده است. درمیان نسل قدیم، عمل خرید به صورت گسترده جایگاه چندانی نداشت ، زیرا عمده مواد مورد نیاز را خودشان تولید می نمودند. به عنوان مثال، نان را در خانه می پختندو بیشتر از غذاهای سنتی استفاده می کردند که مواد اولیه آنها یا گوشت بوده (که آن نیز خریداری نمی شده بلکه حیوان توسط خود آنها ذبح می گردید ) و یا انواع سبزی ها و گیاهانی که توسط خود آنها کشت شده و یا از دل طبیعت جمع آوری می گردید.استفاده از غذاهای محلی مانند انواع آش ها و غذاهای گیاهی به عنوان

بر اساس گفته های افراد مسن ، در زمان های قدیم مردم روستا برای ایجاد روشنایی، ازروغن گرچک (کِیچان یاغی)و پی حیوانات در چراغ هایی که بنام چراغ "پی سوز "معروف بود استفاده می کردند. چراغ پی سوز وسیله ای شبیه چراغ الکلی امروزی بود که داخل منبع آن پی حیوانات را ذوب کرده و می ریختند و در تاقچه و یا بالای وسیله ای قرار می دادند و روشن می کردند . تصویر چراغ پی سوز : بعد ها از دیگر وسایل روشنایی مورد استفاده فانوس بوده که بسیار استفاده می شده، فانوس استحکام بیشتری دارد و از همه طرف بسته است و باد به راحتی نمی تواند آن را خاموش کند .علاوه بر آن چ